سخن به دل مانده ،
اما مرا توان تکلم نیست !
تو ، ای قلم ،
ای یار دیر آشنا ،
دستم بگیر و بسوز ،
به سوز دلم بسوز ،
تا دلم به تحریر تو آید ... !
لیک ، فریاد بزن ،
سکوت پر کلام مرا فریاد کن ،
سوی نگاهم به توست ،
پس خلق کن ،
روشنی چشمم را ،
خاموشی قلبم را ،
و
روشن ترین خاموش مرا ... !

---